بازدید: 0 نویسنده: ویرایشگر سایت زمان انتشار: 2025-12-22 منبع: سایت
خرابی زودرس بلبرینگ یکی از سریع ترین راه ها برای تبدیل یک موتور یا پمپ کارآمد به یک سردرد تعمیر و نگهداری است. هنگامی که یک یاتاقان زود از کار میافتد، هزینه به ندرت محدود به یک قطعه تعویض میشود: همچنین ممکن است مهر و مومها را از دست بدهید، شفتها آسیب ببینند، سیمپیچها بیش از حد گرم شوند، محصول را آلوده کنید و زمانهای خرابی تکراری ایجاد کنید که تشخیص آن دشوار است.
این راهنما بر رایج ترین و قابل پیشگیری ترین دلایل تمرکز a بلبرینگ شیار عمیق - مخصوصاً یک بلبرینگ شیار عمیق شعاعی که در کار موتور و پمپ استفاده می شود - می تواند مدت ها قبل از عمر مورد انتظار خود از کار بیفتد. شما یاد خواهید گرفت که واقعاً 'نارس' به چه معناست، چگونه امضاهای خرابی به دلایل اصلی متصل می شوند و چگونه می توانید یک برنامه پیشگیری عملی در انتخاب، نصب، بهره برداری و نگهداری ایجاد کنید.
بلبرینگ شیار عمیق به طور گسترده در موتورهای الکتریکی و پمپ های صنعتی استفاده می شود زیرا سرعت بالا را به خوبی کنترل می کند، با اصطکاک کم کار می کند و بارهای شعاعی را با قابلیت بار محوری محدود (بسته به طراحی) پشتیبانی می کند. در بسیاری از مجموعه های متداول موتور و پمپ، کار بلبرینگ ساده به نظر می رسد: محور قرار دادن محور، پایین نگه داشتن اصطکاک و حفظ چرخش پایدار تحت بارهای مختلف.
بلبرینگ شیار عمیق شعاعی معمولاً به یک طرح شیار عمیق اشاره دارد که عمدتاً برای بارگذاری شعاعی انتخاب می شود. در تأسیسات واقعی، «شعاعی» به معنای «فقط شعاعی» نیست. ناهماهنگی، رشد حرارتی، نیروهای تسمه، مشکلات کوپلینگ، کرنش لوله، ارتعاش و حتی تخلیه الکتریکی میتواند باعث ایجاد بارهای محوری، حوادث شوک یا مکانیسمهای آسیب سطحی شود که یاتاقان هرگز قرار نبود به طور مداوم آنها را تحمل کند.
وظیفه موتور: سرعت بالا ثابت، تخلیه الکتریکی بالقوه (مخصوصاً با درایوهای فرکانس متغیر)، و حساسیت به روشهای نصب و مقدار گریس.
وظیفه پمپ: نیروهای هیدرولیکی که با نقطه عملیاتی، کاویتاسیون بالقوه و عدم تعادل، و تأثیر قوی از وضعیت آب بندی و تراز تغییر می کنند.
'نارس' به تعداد دقیق ساعت نیاز ندارد. عملاً، خرابی یاتاقان زمانی زودرس است که بسیار قبل از عمر مورد انتظار بر اساس بار، سرعت، روانکاری و محیط اتفاق بیفتد - اغلب آنقدر زود که عمر خستگی معمولی نمی تواند توضیح اولیه باشد.
در بسیاری از موارد موتور و پمپ، خرابی های اولیه تحت تأثیر عوامل قابل کنترلی مانند آلودگی، خطاهای روانکاری، آسیب نصب، ناهماهنگی یا عبور جریان الکتریکی قرار می گیرند. این دلایل می توانند سطح راهرو یا لایه روان کننده را به سرعت از بین ببرند، و باعث می شوند بلبرینگ قبل از اینکه به مرحله خستگی عادی برسد، 'سایه شود'.
شکست زودرس به ندرت بدون سیگنال ظاهر می شود. مسئله این است که سیگنال ها اغلب به عنوان 'نویز معمولی' تا زمانی که دستگاه خاموش نشود نادیده گرفته می شود.
تغییرات نویز: ناله جدید، غرش، کلیک یا غرغر چرخه ای که با سرعت یا بار افزایش می یابد.
افزایش دما: محفظه یاتاقان گرمتر از سطح پایه است. گریس سریعتر اکسید می شود. روغن تیره می شود
روند ارتعاش: افزایش ارتعاش کلی، افزایش محتوای فرکانس بالا، یا الگوهای تکراری مرتبط با سرعت شفت.
علائم مهر و موم (پمپ): نشتی، سایش صورت آب بند، یا تعویض مکرر آب بند در کنار مشکلات بلبرینگ.
علائم الکتریکی (موتور): نویز تونال غیرمعمول، زبری سریع پس از اجرای کوتاه مدت، یا خرابی های مکرر پس از مقاوم سازی VFD.
روانکاری 'جزء نامرئی' است که تعیین می کند آیا سطوح فلزی به درستی جدا می شوند یا خیر. هنگامی که لایه روان کننده کافی نباشد، یاتاقان به روانکاری مرزی نزدیک تر عمل می کند و گرما، سایش و اتفاقات جوشکاری میکرو را تولید می کند که آسیب سطح را تسریع می کند.
عدم روانکاری: ضخامت ناکافی فیلم، افزایش اصطکاک و دما، سایش سریع عناصر نورد و مسیرهای مسابقه.
روغن کاری بیش از حد: چروکیدگی و تجمع گرما، تجزیه گریس، افزایش کشش و پتانسیل انفجار آب بندی.
انتخاب غلط گریس: ویسکوزیته نادرست برای سرعت/دما، مقاومت ضعیف در برابر آب برای شستشو، یا انواع غلیظ کننده ناسازگار هنگام مخلوط کردن گریس.
عملکرد ضعیف روغنکاری مجدد: فواصل زمانی اشتباه، آلودگی وارد شده در هنگام گریسکاری، یا مسدود شدن مسیرهای گریس.
نکته موتور: گریس بیشتر «ایمنتر» نیست. بسیاری از یاتاقانهای موتور خراب میشوند زیرا مقدار گریس و برنامه روغنکاری مجدد با سرعت، بار و دمای کار مطابقت ندارد.
آلودگی یکی از سریعترین راهها برای شکست زودهنگام است، زیرا ذرات لایه روانکننده را مختل میکنند، مسیرهای عبوری را خراش میدهند و غلظتهای تنشی ایجاد میکنند که به ریزش تبدیل میشوند. آب و سیالات فرآیند همچنین می توانند روانکاری را کاهش داده و باعث ایجاد خوردگی شوند که سپس به تقویت کننده زبری تبدیل می شود.
ذرات جامد: جابجایی ضعیف، ابزار کثیف، محفظه های باز در حین تعمیر و نگهداری، یا مهر و موم های فرسوده.
رطوبت و آب: شست و شو، تراکم، مشکلات خنک کننده، یا ورود از طریق درزگیرها/ تنفس در معرض خطر.
قرار گرفتن در معرض فرآیند: مواد شیمیایی، مواد پاک کننده یا نشت محصول که روان کننده را تخریب می کند یا به مهر و موم ها حمله می کند.
نکته پمپ: اگر درزگیر پمپ نشتی دارد، یاتاقان را به عنوان 'در معرض خطر' قرار دهید، حتی اگر لرزش قابل قبول به نظر برسد. نشت آب بندی می تواند باعث آلودگی سیال شود و کارایی روان کننده را به سرعت کاهش دهد.
ناهماهنگی باعث افزایش بار و ایجاد ارتعاش می شود که یاتاقان را به شرایط تماس نامطلوب سوق می دهد. حتی ناهماهنگی کوچک می تواند نیروهای پایداری را ایجاد کند که عمر را به شدت کوتاه می کند - به خصوص وقتی با سرعت بالا و روانکاری حاشیه ای ترکیب شود.
ناهماهنگی کوپلینگ: بارهای دینامیکی را اضافه می کند و می تواند نیروهای محوری را وارد کند که طراحی شعاعی برای حمل مداوم آنها در نظر گرفته نشده است.
پای نرم: نصب ناهموار باعث ایجاد اعوجاج در قاب موتور/پمپ می شود و حتی زمانی که کوپلینگ در یک راستا قرار دارد، ناهماهنگی داخلی ایجاد می کند.
کرنش لوله (پمپ): نیروهای ناشی از لوله کشی نامناسب می توانند پوشش پمپ را بکشند، تراز را تغییر دهند و یاتاقان ها و مهر و موم ها را تحت فشار قرار دهند.
بهترین روش: پس از رسیدن دستگاه به دمای عملیاتی، زمانی که رشد حرارتی قابل توجه است، تراز را تأیید کنید، به خصوص در قاب های بزرگتر یا سرویس های داغ.
عدم تعادل یاتاقان را مجبور می کند بارهای دینامیکی تکراری را جذب کند. در پمپها، عدم تعادل تنها یک مشکل روتور نیست، بلکه میتواند در اثر شرایط هیدرولیکی مانند عملکرد خارج از طراحی، چرخش مجدد یا شروع حفره ایجاد یا بدتر شود.
عدم تعادل روتور / پروانه: ارتعاش متناسب با سرعت، خستگی رانندگی و سایش ایجاد می کند.
عملکرد دور از BEP: می تواند نیروهای هیدرولیک شعاعی و ارتعاش را افزایش دهد، یاتاقان و تنش آب بندی را افزایش دهد.
کاویتاسیون و تلاطم: می تواند باعث افزایش ارتعاش و بارگذاری ضربه مانند شود.
برداشت عملی: اگر یاتاقان ها به طور مکرر در یک پمپ خراب می شوند، اطمینان حاصل کنید که پمپ در نزدیکی محدوده جریان مورد نظر خود کار می کند و شرایط مکش، حاشیه NPSH و محدودیت های سیستم را بررسی کنید.
یاتاقان ها به ندرت از 'بار نامی ثابت' به تنهایی خراب می شوند. آنها زمانی شکست می خورند که واقعیت بیش از فرضیات باشد. اضافه بار ممکن است پیوسته (نقطه کار اشتباه، کشش تسمه بیش از حد بالا) یا متناوب (چکش آب، بسته شدن ناگهانی دریچه، شروع و توقف در زیر بار) باشد.
سیستم های تسمه محور: کشش بیش از حد تسمه بار شعاعی بالایی را روی یاتاقان های موتور ایجاد می کند.
اختلالات فرآیند (پمپ): بلع جامدات، تغییرات ویسکوزیته یا تغییرات سریع سیستم می تواند یاتاقان ها را اضافه بار کند.
حوادث شوک: ضربه های ناگهانی به فرورفتگی و ریزترک تبدیل می شود که بعداً پوسته پوسته می شود.
خطاهای تناسب و پاکسازی رایج هستند زیرا می توانند در حین مونتاژ 'احساس خوبی داشته باشند' و در عین حال به سرعت در کار با شکست مواجه شوند. اتصالات بیش از حد سفت می تواند فاصله داخلی را کاهش دهد، پیش بارگذاری را افزایش داده و دمای کار را افزایش دهد. تناسبهای شل میتوانند باعث حرکت ریز، فرسودگی و توزیع ضعیف بار شوند.
خیلی سفت: اصطکاک بالا، خطر فرار حرارتی، زود هنگام قفس و پریشانی مسیر مسابقه.
بیش از حد شل: خزنده، فرسایش خوردگی، ارتعاش، و مناطق بار ناهموار.
آسیب نصب: ضربه زدن از طریق عناصر غلتشی، استفاده نادرست از ابزار، یا اعمال نیرو از طریق حلقه نامناسب میتواند باعث فرورفتگی مسیرهای مسابقه شود.
قانون مونتاژ: نیروی نصب را فقط روی حلقه با تناسب تداخل اعمال کنید. از انتقال نیروی پرس از طریق توپ ها و مسیرهای مسابقه خودداری کنید.
سیستم های موتور مدرن - به ویژه آنهایی که از درایوهای فرکانس متغیر استفاده می کنند - می توانند شرایطی ایجاد کنند که انرژی الکتریکی از طریق یاتاقان تخلیه شود. هنگامی که جریان از لایه روان کننده عبور می کند، می تواند باعث ایجاد ریز حفره شود. با گذشت زمان، این میتواند به الگوهای راهسواری شبیه تختهشویی تبدیل شود که معمولاً فلوت نامیده میشود، که صدا و لرزش را افزایش میدهد و خرابی را تسریع میکند.
هنگامی که خطر افزایش می یابد: مقاوم سازی VFD/درایو، زمین ضعیف، مشکلات عایق، و شرایط خاص ولتاژ شفت.
سرنخهای معمولی: شروع سریع زبری، نویز تونال مشخص، شکستهای مکرر اولیه علیرغم «روغکاری خوب».
کاهشهای رایج: راهحلهای اتصال به زمین، یاتاقانهای عایقشده در یک طرف، روشهای مناسب کابل و اتصال به زمین، و بهینهسازی پارامتر درایو.
گرما تقریباً هر مکانیسم آسیب رسان را تسریع می کند: اکسیداسیون روان کننده، از دست دادن ویسکوزیته، سخت شدن مهر و موم و پیشرفت خستگی مواد. بخش مشکل این است که گرما اغلب یک علامت و یک علت است – که در اثر اصطکاک، روغن کاری بیش از حد، ناهماهنگی، اضافه بار و سرد شدن ضعیف ایجاد میشود و سپس به تخریب سریعتر باز میگردد.
دمای محیط بالا: عمر گریس را کاهش می دهد و حساسیت روانکاری مجدد را افزایش می دهد.
محدودیت های خنک کننده: مسدود شدن جریان هوا در فریم موتور یا خدمات پمپ گرم بدون مدیریت گرما کافی.
اثرات سرعت: سرعت بالاتر باعث افزایش تلفات خرد شدن می شود و ویسکوزیته و کمیت روان کننده صحیح را می طلبد.
از این به عنوان نقطه شروع استفاده کنید—سپس با روندهای ارتعاش، سابقه عملیاتی و سوابق نصب تأیید کنید.
| علائم مشاهده شده / شواهد | به احتمال زیاد باعث | بررسی های دسته اول می شود |
|---|---|---|
| گرمای بیش از حد، گریس تیره/سوخته، افزایش سریع صدا | مقدار/نوع روغن کاری، پیش بارگذاری بیش از حد، ناهماهنگی | مقدار/فاصله گریس، تناسب/ فاصله، تراز، تهویه |
| آثار خراش، سایش ساینده، گریس شن | ورود آلودگی | وضعیت مهر و موم، شیوه های پاکیزگی، تنفس، ذخیره سازی / جابجایی |
| خرابی های مکرر آب بندی در پمپ های دارای مشکلات بلبرینگ | ناهماهنگی، کرنش لوله، ناپایداری هیدرولیک | تراز، تکیه گاه لوله، نقطه عملیاتی، شرایط مکش |
| نویز تونال متمایز، زوال سریع پس از نصب VFD | تخلیه الکتریکی از طریق یاتاقان | زمین شفت، استراتژی عایق، بررسی اتصال زمین/کابل کشی |
| ارتعاش چرخه ای به سرعت شفت گره خورده است | عدم تعادل یا ناهماهنگی | بررسی تعادل، تراز کوپلینگ، پای نرم، سفتی پایه |
علائم را با زمینه ثبت کنید: بار، سرعت، دما، جریان و تغییرات اخیر تعمیر و نگهداری. 'چه چیزی تغییر کرد؟' اغلب بهترین سرنخ است.
ابتدا وضعیت روغن کاری را بررسی کنید: گریس صحیح، مقدار صحیح، روش صحیح روغن کاری مجدد. به دنبال علائم پر شدن بیش از حد، کوبیدن یا دویدن خشک باشید.
مسیرهای آلودگی را ارزیابی کنید: مهر و موم، تنفس، قرار گرفتن در معرض شستشو، شیوه های ذخیره سازی، و تمیزی اتصالات گریس.
یکپارچگی مکانیکی را بررسی کنید: پای نرم، پیچهای پایه، شل بودن، کشیدگی لوله، تراز کوپلینگ، کشش تسمه (در صورت وجود).
ارزیابی نیروهای دینامیکی: عدم تعادل، رزونانس، عملکرد دور از پمپ BEP، مسائل مکش، نشانگرهای کاویتاسیون.
عوامل خطر الکتریکی (موتورها) را مرور کنید: استفاده از VFD، روش های زمین، تاریخچه ولتاژ شفت، و اینکه آیا اقدامات کاهشی وجود دارد یا خیر.
فقط در این صورت تغییرات انتخاب بلبرینگ را نتیجه گیری کنید: یک یاتاقان بزرگتر آلودگی، ناهماهنگی یا تخلیه الکتریکی را برطرف نمی کند.
صحیح را انتخاب کنید Radial بلبرینگ شیار عمیق برای بارهای واقعی، نه بارهای فرضی. نیروهای تسمه، بارهای کوپلینگ و نیروهای هیدرولیک را در نظر بگیرید.
تناسب و فاصله داخلی را بر اساس دما، سرعت و الزامات تداخل تعریف کنید.
آب بندی مناسب با محیط را انتخاب کنید: گرد و غبار، شستشو با آب، مواد شیمیایی یا قرار گرفتن در معرض فرآیند.
برای موتورهای دارای درایو، یک استراتژی کاهش الکتریکی زود هنگام (رویکرد زمین/عایق) را در نظر بگیرید.
نصب را تمیز نگه دارید: محل کار سرپوشیده، دستکش تمیز، ابزار تمیز، انبار مهر و موم شده تا زمان استفاده.
از ابزارها و روش های صحیح نصب استفاده کنید. از انتقال نیرو از طریق عناصر غلتشی خودداری کنید.
قبل از تراز نهایی، صافی پا و پایه نرم را تأیید کنید.
کشش تسمه را روی مشخصات تنظیم کنید—از فکر کردن «سفت امن است» اجتناب کنید.
روند ارتعاش و دما را دنبال کنید. قبل از اینکه آسیب جبران ناپذیر شود، مداخله کنید.
در صورت امکان پمپ ها را در یک منطقه پایدار کار کنید. زمان صرف شده در شرایط سخت خارج از طراحی را کاهش دهید.
مراقب مشکلات مکش، نویز کاویتاسیون و تغییرات فرآیندی باشید که نیروهای هیدرولیکی را افزایش می دهد.
استاندارد کردن روغن کاری مجدد: فواصل، مقادیر، نوع گریس، تمیزی و روش های پاکسازی.
از مخلوط کردن گریس ها خودداری کنید مگر اینکه سازگاری آنها تایید شود.
مهر و موم و تنفس را به طور منظم بازرسی کنید. قطعات آسیب دیده را به سرعت تعویض کنید.
پس از خرابی، علت اصلی را به عنوان یک مشکل سیستم در نظر بگیرید: هم ترازی، پایه، آب بندی، روانکاری و شرایط عملیاتی همه باید بررسی شوند.
SKF: تأکید می کند که خرابی های اولیه اغلب ناشی از عوامل سطح سیستم فراتر از اندازه یاتاقان هستند، مانند بارهای غیرمنتظره، انحراف، خوردگی/آلودگی، و شرایط عملیاتی که باید قبل از طراحی مجدد یاتاقان بررسی شوند.
NSK: نشان میدهد که بسیاری از آسیبهای بلبرینگ از طریق جابجایی صحیح، روشهای نصب، مدیریت روانکننده و کنترل محیط، با پشتیبانی از شاخصهای وضعیت مانند نویز و تغییرات دما قابل پیشگیری هستند.
MES: خرابی زودرس یاتاقان موتور را قاب بندی می کند که به شدت با موارد قابل پیشگیری عملی مرتبط است - آلودگی، مسائل روغن کاری، مشکلات نصب، محرک های خستگی و اثرات الکتریکی - نشان می دهد که نظم و انضباط فرآیند برای پیشگیری بسیار مهم است.
پمپهای North Ridge: روی خطاهای روانکاری، آلودگی روانکننده (از جمله مشکلات آببندی)، فاصله داخلی نادرست و اضافه بار یا شرایط عملکرد نامطلوب بهعنوان دلایل تکراری خرابی زودرس یاتاقانهای پمپ تمرکز میکند.
مهندسی جرثقیل: به دستههای گستردهای اشاره میکند - کیفیت روانکاری/روند، خطاهای نصب/نصب، تنش عملیاتی و عدم تطابق انتخاب، و قرار گرفتن در معرض محیطی - به عنوان عوامل اصلی خرابی زودرس.
یاتاقانهای SLS: از الگوهای عیبیابی (صدا، لرزش، گرمای بیش از حد) استفاده میکند که معمولاً به روانکاری، آلودگی، عدم تطابق بار/تناسب، و شکافهای تمرین تعمیر و نگهداری در یاتاقانهای شیار عمیق بازمیگردد.
پمپها و سیستمها: عدم تعادل و ارتعاش را مستقیماً به آسیبهای زودرس یاتاقان و آببند متصل میکند، و تقویت میکند که کنترل ارتعاش بخش مهمی از قابلیت اطمینان است، نه یک «خوب بودن» اختیاری.
ABB: لرزش بیش از حد را با خرابی زودهنگام یاتاقان در سیستمهای موتور مرتبط میکند و بر بررسیهای عملی یکپارچگی مکانیکی - مانند نصب مطمئن و کاهش لرزش - بهعنوان مراحل کلیدی پیشگیری تاکید میکند.
هاوایی الکتریک / PQTN: در مورد جریان تخلیه یاتاقان به عنوان مکانیزمی بحث می کند که می تواند مسیرهای عبوری را از طریق فیلم روان کننده حفره کند یا فلوت کند، نویز و سایش را تسریع کند، و استراتژی های کاهشی مانند روش های اتصال به زمین و عایق شفت را توصیه می کند.
ScienceDirect (ادبیات مروری): خرابی یاتاقان را بهعنوان تعاملی از حالتها و مکانیسمها (ساییدگی، خوردگی، تغییر شکل، شکستگی، خستگی) که توسط عواملی مانند روانکاری، آلودگی، بار، ضربهها و محیط هدایت میشود، به جای توضیح تک متغیری در نظر میگیرد.
در بسیاری از کاربردهای موتور، رایجترین علل قابل پیشگیری، اشتباهات روانکاری (زیاد، کم، یا اشتباه گریس) و آلودگی ناشی از حمل و نقل ضعیف یا خراب شدن آببندها است. اگر یک VFD درگیر باشد، جریان های یاتاقان نیز می توانند به محرک اصلی در خرابی های اولیه مکرر تبدیل شوند.
به دنبال افزایش دما، افزایش ارتعاش و سر و صدای مداوم باشید که با بار یا نقطه عملیاتی کاهش می یابد. در موتورهای تسمه محور، کشش تسمه و تراز قرقره را بررسی کنید. در پمپ ها، شرایط عملیاتی (جریان و مکش) را بررسی کنید و ناپایداری هیدرولیک و کرنش لوله را بررسی کنید.
بله. روغن کاری بیش از حد می تواند باعث چروکیدگی، افزایش گرما، تجزیه گریس، افزایش کشش و استرس آب بندی شود. نتیجه یک لایه روان کننده آسیب دیده و سایش تسریع شده است - به خصوص در سرعت های بالا موتور.
یاتاقان های پمپ اغلب زمانی دوباره از کار می افتند که علت اصلی خارج از خود یاتاقان باشد: ناهماهنگی، کرنش لوله، عدم تعادل، کاویتاسیون، عملکرد دور از محدوده جریان مورد نظر، یا آلودگی مربوط به آب بندی. تعویض بلبرینگ بدون اصلاح این شرایط معمولاً همان چرخه خرابی را تکرار می کند.
یکی از سریعترین راهها برای شکست زودهنگام، نیروی نصب نامناسب - مانند چکش زدن یا فشار دادن عناصر غلتشی - همراه با اتصالات نادرست یا کاهش فاصله داخلی است. خرابی های تمیزی ( وارد کردن کثیفی به یک یاتاقان جدید) نیز بسیار آسیب رسان هستند.
اگر موتور شما از یک درایو استفاده می کند، یک استراتژی کاهش الکتریکی را در نظر بگیرید: اتصال به زمین و اتصال مناسب، راه حل های اتصال به زمین شفت، و رویکردهای یاتاقان عایق در صورت لزوم. همچنین کیفیت نصب درایو، کابل کشی و پارامترهای عملیاتی را به عنوان بخشی از یک طرح قابلیت اطمینان کامل بررسی کنید.
نه همیشه. اگر آلودگی، خطاهای روانکاری، ناهماهنگی، عدم تعادل یا تخلیه الکتریکی علت واقعی باشد، یک یاتاقان بزرگتر ممکن است هنوز زود از کار بیفتد. با تصحیح درایورهای سطح سیستم شروع کنید، سپس فقط در صورتی که بارها و شرایط عملیاتی واقعاً به آن نیاز دارند، انتخاب بلبرینگ را دوباره ارزیابی کنید.
صفحه اصلی | محصولات | برندهای بین المللی | درباره ما | بازارها | خدمات | وبلاگ ها | تماس با ما